حضرات معصومین علیهم السلام, شهادت, صفر, مناسبات, مناسبات مذهبی

ويژگىهاى رفتارى و اخلاقى امام رضا(ع)

به امام رضا (ع) زهر داده بودند. به خودش مى‏پيچيد. زهر مثل اسيد آقا را كلافه مى‏كرد، غلامها وارد شدند و نشستند. شام خوردند و رفتند.
امام رضا(ع) روى زمين افتاد و شروع به غلتيدن كرد. گفتند: الآن حالتون بد شد؟ فرمود: نه، مدتى است كه اين چنين هستم. من ديدم اگر آخ بگويم، اين غلام شام و نهار به دلش نمى‏چسبد. ترجيح دادم من بسوزم كه اين غلامها شام و نهار به انها مزه كند.
بى جهت نيست كه امام جواد(ع) مى‏گويد: هركس امام رضا(ع) را زيارت كند، تمام گناهانش بخشيده است. بى جهت نيست كه در روايات ما زيارت امام رضا(ع) از زيارت امام حسين (ع) بيشتر ثواب دارد.
 از امام رضا (ع) هرچه سوال مى‏كردند پاسخش را با آيه‏ اى از قرآن مى‏ گفت. و بيشتر شبها به مناجات مشغول بود.
يك روز امام رضا(ع) به برادرش گفت: برادر! تو برادر من هستى، اما اگر بخواهى گناه كنى، برادرى بى برادرى. ما اهل باند و تيپ و حزبى نيستيم. «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ» (حجرات/ 13) معيار تقوا است.
ميان كارگرها سياه پوستى را ديد، به مسئول كارگرها گفت: چقدر به او دادى؟ گفت: اين آدم بدبختى است. هرچه به او بدهى راضى است. امام رضا(ع) عصبانى شد با تندى به مسئول كارگرها فرمود: مگر به تو قبلًا نگفتم كه با آنها قيمت طى كن. چون خدا هم اينطور است. هم اجر مى ‏دهد و هم اضافه مى‏ دهد. قرآن مى ‏فرمايد: «فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ» اجر آنها را كامل بده و «وَ يَزيدُهُمْ مِنْ فَضْلِه» يك چيزى هم اضافه بده. اسلام مى‏ گويد: با كارگر طى كن كه چقدر مى‏ دهى. كه از صبح كه كار مى‏ كند نشاط داشته باشد و از نظر روحى و روانى دغدغه نداشته باشد و با ميل كار بكند. بعد شب كه مى‏ خواهى به او پول بدهى يك چيزى هم اضافه بده.
در حمام امام را نشناختند. يك نفر گفت: لطفاً كمر ما را كيسه بكش. امام رضا(ع) خودش را معرفى نكرد و شروع به كيسه كشيدن كرد. در حمام كه او را شناختند، طرف ناراحت شد…
به امام جواد(ع) نوشت كه فهميدم شما را از يك در خصوصى مى‏ برند. چرا از در عمومى نمى‏ روى؟ تو هم مثل مردم در بين مردم باش. تا ببينى به مردم چه مى‏گذرد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *